با بغضی که توی گلومه آنلاین شدم که بگم خوشحالم

به اندازه همه ی لحظه هایی که ناراحت بودم

به اندازه همه ی شبایی که قبل از خوابم دعا کردم

به اندازه ی تموم ذکرایی که تو ی دستگاه ام آر آی با خودم زمزمه می کردم

به اندازه ی تو

به اندازه خودم

به اندازه ی پلاکهایی که بودن و الان نیستن

به اندازه ی پلاکهایی که بودن و غیر فعال شدن

به اندازه ی پلاکهایی که بزرگ بودن کوچیک شدن

خوشحالم خوشحالم خوشحالم

خدایا من خوشبختم

نه بخاطر اینکه یه چیزایی رو ندارم

بخاطر اینکه تورو دارم

و تو هوامو داری

این سومین ام آر آیی بود که انجام دادم.تو دو مین ام آر آی بهم گفتن پلاکی که روی نخاعم بوده از بین رفته.و الان هم پلاکی که روی مخچه م بوده!

دوستت دارم خدا